A little Straw Bull




Соломенный бычок (a little straw bull)
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายแก่และหญิงชรา ทั้งคู่เป็นสามีภรรยากัน ในเวลาเช้าชายแก่จะออกไปทำงานนอกบ้านเพื่อหาน้ำมันทาร์ ทิ้งให้หญิชราอยู่บ้านทอผ้า แต่ว่าทั้งคู่มีรายได้แค่พอจ่ายเป็นค่าอาหารประทังชีวิตเท่านั้น ไม่เหลือเก็บเป็นสมบัติติดตัวเลย
หญิงชรารู้สึกกังวลใจในชีิวิตมากขึ้นทุกวัน จนกระทั้งเธอปรึกษากับสามีว่า
"เจ้าช่วยทำวัวให้ข้าสักตัวหนึ่งจากฟางแห้งได้หรือป่าว, จากนั้นเอาทาร์ ทามันให้ทั่วด้วย"
"เจ้าต้องการจะทำอะไรของเจ้า , เพี้ยนไปหรือป่าว , เจ้าจะเอาวัวฟางไปทำอะไร"
"ฉันรู้น่าว่าฉันจะทำอะไร, เจ้าแค่ต้องทำตามที่ฉันขอเท่านั้นเอง"
ไม่นานนักชายแก่ก็ทำวัวตัวเล็กตัวหนึ่งขึ้นมาจากฟางและเอาน้ำมันทาร์ มาป้ายทั้งด้านนอกและด้านในของวัวฟางตัวนั้น 
วันรุ่งขึ้นหญิงชราก็เอาวัวฟางขึ้นไปบนเขา และเธอก็นั่งปั่นด้าย ไปจนกระทั้งหมดม้วน
ทันใดนั้นก็มีหมีมุ่งตรงมาที่วัวฟาง
"เจ้าเป็นใคร" หมีถาม
"ฉันเป็นวัวฟาง ที่ทาน้ำมันทาร์ไว้ที่หลัง" 
"ขอน้ำมันทาร์ฉันบ้างได้หรือไม่ , เจ้าวัวฟาง , ฉันปวดหลังมากเลยและน้ำมันของเจ้าจะช่วยให้ฉันหายปวดได้" เจ้าหมีอ้อนวอน
แต่ว่าเจ้าวัวกลับยืนนิ่งและไม่ได้ตอบอะไร จนเจ้าหมีโมโห มันเอาเล็บตะปบที่เจ้าวัวฟาง แต่ปรากฏว่ามันไม่สามารถแกะกงเล็บของมันออกมาได้จากเจ้าวัวฟาง
มันจึงลากเจ้าวัวฟางหายไปในป่า
หญิงชราเห็นดังนั้นจึงวิ่งไปหาสามี ให้มาจับเจัาหมีไปขังในกรง

วันต่อมา หญิงชราขึ้นไปปั่นด้ายบนเนินเขาอีก เธอเอาเจ้าวัวฟางไปด้วย เธอนั่งร้องเพลงและปั่นด้ายไปจนกระทั้งด้ายหมด 
ทันใดนั้นปรากฏว่ามีหมาป่า วิ่งมาที่เจ้าวัวฟาง
"เจ้าเป็นใคร" หมาป่าถามเจ้าวัวฟาง
"ฉันเป็นวัวฟา มีน้ำมันทาร์ อยู่บนหลัง" เจ้าวัวฟางตอบ
"ขอน้ำมันฉันบ้าง สุนัขอย่างฉันก็ปวดหลังบ่อยๆ " 
"หยิบไปสิ"
จากนั้นเจ้าหมาป่าก็ใช้ฟันของมันพยายามที่จะคาบน้ำมันทาร์จากหลังของวัวฟา แต่ปรากฏว่าไม่สามารถดึงปากขอตัวเองออกมาได้ มันจึงลากเจ้าวัวฟางน้อยหายไปในป่า
หญิงชราซึ่งหลบอยู่ แอบตามไปดูว่าเจ้าหมาป่าคาบวัวของเธอไปไว้ที่ไหน แล้วก็ก้อกลับบ้านไปบอกชายแก่ให้มาจับมันเข้ากรง

ในวันที่สามหญิงชราขึ้นไปบนเนินเขาและปั่นได้อีก จนกระทั้งด้ายหมด 
ทัันใดนั้นก็มีหมาจิ้งจอกกระโดดออกมาที่เจ้าวัวฟาง
"เจ้าเป็นใคร" สุนัขจิ้งจอกถาม
"ฉันเป็นลูกวัวฟาง มีน้ำมันอยู่บนหลัง" เจ้าวัวน้อยตอบ
"จงมอบน้ำมันทาร์ให้ฉัน" จิ้งจอกบอกพร้อมกับกระโดดเข้าโจมตีลูกวัวฟาง แต่ปรากฏว่าตัวมันเองติดกับวัวฟางจนดิ้นไม่หลุด 
หญิงชรารีบวิ่งไปหาสามีและบอกให้เขามาจับมันเอาไว้

ตอนนี้พวกเขามีสัตว์สามตัวอยู่ในกรงแล้ว 
ชายแก่เดินเข้าไปที่กรง และกำลังลับมีดให้คมกริบ
"เจ้าจะทำอะไรไร" เจ้าหมีถาม
ชายแก่ตอบว่า "หนังของเจ้าจะเป็นเสื้อคลุมที่อุ่นให้ฉันและภรรยาได้"
"อย่าฆ่าข้าเลย แล้วข้าจะหาน้ำผึ้งมาให้ท่านจำนวนมาก" เจ้าหมีขอร้อง
"เอางั้นก็ได้ แล้วเรามาดูกันว่าเจ้าจะโกหกหรือไม่" ชายแก่ตอบ จากนั้นเขาก็ปล่อยเจ้าหมีเป็นอิสระ 
จากนั้นเขาก็ยังคงลับมีดต่อไปอีก
เจ้าหมาป่า จึงร้องถาม "ท่านจะทำอะไร"
"ขนขอเจ้าคงเป็นหมวกใบงามให้ภรรยาของข้าได้" ชายแก่ตอบ
"อย่าฆ่าข้าเลย แล้วข้าจะต้อนฝูงแกะจำนวนมากมาให้ท่าน"
ชายแก่จึงได้ปล่อยเจ้าหมาป่าไป และเริ่มลับมีดต่อ
"ท่านลับมีดของท่านเพื่ออะไร" เจ้าหมาจิ้งจอกร้องถาม
"หนังของเจ้าจะเป็นผ้าพันคอที่เหมาะสำหรับหญิงชราได้ใส่" ชายแก่ตอบ
"อย่างฆ่าข้าเลย แล้วข้าจะจับไก่ ห่าน หรือเป็ดมาให้ท่าน"
"เอางั้นก็ได้ ข้าจะปล่อยเจ้าไป ดูสิเจ้าจะโกหกหรือไม่" ชายแก่ปล่อยเจ้าจิ้งจอกเป็นอิสระ

ในรุ่งเช้าของวันใหม่ ปรากฏว่ามีเสียงอึกทึกที่หน้าบ้าน เมื่อสามีภรรยาออกไปดู ก็เห็นว่าเจ้าหมีเอาน้ำผึ้งป่าจำนวนมากมาให้
ส่วนเจ้าหมาป่า ก็ต้อนแกะฝูงใหญ่มา พร้อมกันไก่ และห่านจำนวนมาก จากเจ้าสุนัขจิ้งจอก

สามีภรรยาคู่นี้เอาของที่ได้รับไปขาย และกลายเป็นคนที่ร่ำรวย มีชีวิตอย่างสุขสบายตลอดไป


Popular posts from this blog

B. F. Skinner

Anna Pavlova

Kurt Lewin