เจสซี่ วอชิงตัน (Jesse Washington) 8 พฤษภาคม, 1916 นางลูซี่ ไฟร์เยอร์ (Lucy Fryer) ถูกฆาตกรรมขณะที่เธออยู่เพียงรำพังภายในบ้านของเธอเอง ในเมืองโรบินสัน, รัฐเท็กซัส (Robinson, Texas) ซามูเอล เฟลมิ่ง (Samuel Fleming) นายอำเภอของเมืองแม็คเลนนัน (McLennan County) จึงได้ตั้งคณะกรรมการขึ้นมาสอบสวนคดีดังกล่าวอย่างรวดเร็ว  และแพทย์ได้ลงความเห็นว่านางไฟร์เยอร์เสียชีวิตจากการถูกของแข็งไม่มีคมฟาดที่ศรีษะ เจสซี่ เด็กหนุ่มอายุ 17 ปี ซึ่งเป็นคนผิวดำ ที่ทำงานในฟาร์มของนางไฟร์เยอร์ได้ 5 เดือน ถูกสงสัยเพราะคนระแวกใกล้เคียงบางคนให้การณ์ว่าเห็นเจสซี่อยู่ใกล้กับที่เกิดเหตุไม่นานก่อนที่ศพของนางลูซี่จะถูกพบ เจ้าหน้าที่ตำรวจได้เดินทางไปยังที่พักของเจสซี่ในคืนนั้น ซึ่งขณะที่ตำรวจไปถึงได้พบกับผ้าเปื้อนเลือด แต่ว่าเจสซีบอกว่าเป็นผ้าที่ใช้เช็ดเลือดกำดาว  เจสซี่และพี่และพ่อแม่ถูกนำตัวไปสอบสวนยังที่ทำการอำเภอ ซึ่งไม่นานคนอื่นนอกจากเจสซี่ได้รับการปล่อยตัวกลับบ้าน 9 พฤษภาคม, เจสซี่ถูกตัวตัวไปยังเมืองฮิลล์ (Hill County) และเฟรด ลอง (Fred Long) นายอำเภอของเมืองฮิลล์พร้อมด้วย นอ.เฟลมิ่ง ได้สอบปากคำเจสซี่อีกครั้ง ซึ่งทั้งสองคนบอกว่าเจสซี่ได้รับสารภาพและยอมบอกที่ซ่อนของอาวุธที่ใช้ฆ่าเหยื่อ นอ.ลอง จึงได้นำตัวเจสซี่มายังเมืองดัลลัส (Dallas) ขณะที่ นอ.เฟลมมิ่งกลับไปยังเมืองโรบินสันเพื่อหาอาวุธที่ใช้ก่อเหตุ ซึ่งรายงานว่าเขาพบค้อนเปื้อนเลือด, ส่วนเจสซี่เมื่อไปถึงดัลลัสเขาได้ยอมลงชื่อในใบประกอบคำรับสารภาพ เขาถูกนำตัวไปขังเพื่อรอขึ้นศาล ในขณะที่ภายนอกประชาชนในเมืองได้รวมตัวกันจำนวนมากเพื่อเร่งให้ตัดสินคดีของเจสซี่ 15 พฤษภาคม, เจสซี่ถูกนำตัวขึ้นสารในเมืองวาโก้ (Waco) โดยที่ในการพิพากษามีประชาชนนับหมื่นคนมายืนรอฟังคำตัดสิน และเมื่อมีการตัดสินว่าเขาผิดจริงและศาลได้สั่งลงโทษประหารชีวิต ประชาชนที่อยู่รายรอบนั้นได้เข้ามาลากตัวเจสซี่ออกไปยังหน้าอาคารศาลากลางเมือง เจสซี่ถูกคนเหล่าจับแก้ผ้า ทุบตีจนเขาเกือบหมดสติ จากนั้นตัดนิ้วมือของเขาออก แล้วราดด้วยนำมัน จากนั้นนำไปแขวนกับต้นไม้ด้วยโซ่ โดยที่ด้านลางจุดกองไฟเอาไว้  เจสซี่ถูกย่างทั้งเป็นอย่างนั้นโดยที่คนดึงโซ่พยายามดึงเขาขึ้นและลงเพื่อทรมานไม่ให้ตาย เจสซี่เองพยายามจะปีนโซ่และว่าเขาไม่มีนิ้ว  เวลาผ่านไปนานกว่าสองชั่วโมง จนกระทั้งร่างไหม้เกรียม  ศพของเขาจึงถูกนำลงมาและลากไปรอบเมือง ก่อนที่ศพจะถูกตัดเป็นชิ้นแล้วประชาชนพากันเก็บชิ้นส่วนของเขากลับไปเป็นของที่ระลึก…